หน้าหนังสือทั้งหมด

คำสอนและหลักธรรมในพระพุทธศาสนา
175
คำสอนและหลักธรรมในพระพุทธศาสนา
ประโยค - คติสงบสำกัดกิจกำรอรรถาธิบายเดิมว ตอน ๑ - หน้าที่ 168 วามาของผู้มีพระภาค " อันที่จริงพระอุบาสีเร่ร่อนใกล้ๆกล่าวว่า "ภิกษุไม่บอกด้วยวาจากับมนุษย์ไร ๆ (ผู้อยู่ใกล้) และ ไม่เแขบอกละหนำ" (ผู้อยู่
บทความนี้นำเสนอคำสอนจากพระผู้มีพระภาคเกี่ยวกับการปฏิบัติของภิกษุและการดำรงชีวิตตามพระธรรม เน้นความสำคัญของการสงบระงับกิเลสและการตระหนักถึงอานิสงส์จากการทำความดี การแสดงปฏิภาณที่ดี และความประพฤติของผู้
การนิยามนิมิตในพระวินัยมหาวรรค: การประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน
176
การนิยามนิมิตในพระวินัยมหาวรรค: การประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน
ประโยค - คติสมฺปนาสากกา อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 1 หน้าที่ 169 แม้โดยพระบาลวัลว่า "อุปสฺงของภิทฺทุงหลายผู้อื่นเป็นวันจาถุกสฺส, อุปสฺงของภิทฺทุงหลายผู้อื่นค้นฺดูเป็นวันปิณฑสฺส, ถ้าภูติผู้อื่นน
บทความนี้อภิปรายเกี่ยวกับการกำหนดนิมิตในพระวินัยมหาวรรค โดยเน้นวิธีการที่พระวินัยธรใช้ในการระบุตัวอย่างนิมิตที่ถูกต้องและกรณีการใช้นิมิตในชีวิตประจำวัน กล่าวถึงความสำคัญของการไม่หยุดนิ่งในการพิจารณานิ
คำถามสนับสนุนการอธิษฐานพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑
184
คำถามสนับสนุนการอธิษฐานพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑
ประโยค - คำถามสนับสนุนการอธิษฐานพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 177 อยู่ โดยที่สุด แม้ในแง่ที่สุตรงไว้ดีดี ในหลุมสำหรับเล่น ของเด็กชาวบ้านดีดี น้ำมีเขาผลหลุมในแผ่นดินแล้วเอาหัวดำน้ำใส่ ให้เต็มในขณะนองดีดี
เนื้อหามุ่งเน้นการสนับสนุนการอธิษฐานพระวินัยมหาวรรค โดยมีการยกตัวอย่างการใช้และความหมายในการทำองศิลาและกองทราย รวมถึงการทำสกสมิ ซึ่งเน้นความสำคัญของนิมิตและการประสานงานกับภิษุในวัดที่ใกล้เคียง. การสร้
คติส่มมป์ป่าสำคัญ อรรถาธิบาย พระวินัย มหาวรรค ตอน ๑
193
คติส่มมป์ป่าสำคัญ อรรถาธิบาย พระวินัย มหาวรรค ตอน ๑
ประโยค - คติส่มมป์ป่าสำคัญ อรรถาธิบาย พระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 186 ยืนเข้าไปในนิมา, เท้าของเธอถึงบริเวณพื้นที่ก็ดี, สงบจิรของเธอถูกกฎพื้นที่ก็ดี; ไม่สมควรทำกรรม. แต่ให้เธอเก็บทาง ๒ และสงบจิรขึ
บทนี้กล่าวถึงคติส่มมป์ป่าสำคัญในพระวินัย มหาวรรค ที่เน้นเรื่องการอยู่ในสมามและการทำกรรมภายในนิมาน โดยให้ความสำคัญกับการไม่ทำกรรมและการนำมาบำเข้าหัตถบาสแท้ เนื้อหายังชี้ให้เห็นถึงลักษณะการสถิตอยู่ในสมา
คติธรรมปาสาทิกา อรรถาธิบาย พระเวสร์ ยมหารก ตอน ๑
195
คติธรรมปาสาทิกา อรรถาธิบาย พระเวสร์ ยมหารก ตอน ๑
ประโยค - คติธรรมปาสาทิกา อรรถาธิบาย พระเวสร์ ยมหารก ตอน ๑ หน้า 188 ยิ้มเรืองชั้วคราว จอดไว้ในที่ผู้อาศัยมาแล้ว กำหนดนมิด, เรือ นั้น จัดเป็นธราวาเหมือนกัน." ในทว่า ฐานวา นั้น พระมหาสมุทรเถระกล่าวว่า
เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของสะพานและเรือในการสัญจร รวมถึงการจัดการฐานวาและคุณสมบัติของสะพานที่ดีสำหรับการเดินทาง โดยมีการอ้างอิงถึงคำสอนของพระมหาสมุทรเถระเกี่ยวกับความเหมาะสมของการทำสะพานเพื่อการเ
คติสมันต์ปาฐิ สภาพักกิรา อรรถาภพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑
198
คติสมันต์ปาฐิ สภาพักกิรา อรรถาภพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑
ประโยค - คติสมันต์ปาฐิ สภาพักกิรา อรรถาภพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 191 สองบกว่า เอก สมุนฺติวา ได้แก้ ถอดเสียด้วยกรรมวาจา ข้อความ ยโต ปฏิญญา สุขาติ มีความว่า ภิกษุนี้ใน หัตถาของภิกษุทั้งหลายพาข้ามภิก
เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการและแนวทางการปฏิบัติของภิกษุในพระวินัย โดยเน้นความสำคัญของการทำอุโบสถและการถ่ายทอดคติผ่านกรรมวาจา รวมถึงการกำหนดนิมิตต่างๆ ที่ใช้ในพระพุทธศาสนาเพื่อช่วยให้ผู้ปฏิบัติได้เข้าใจแล
บทความเกี่ยวกับพระวินัยและการทำอุุปสตของพระเถระ
199
บทความเกี่ยวกับพระวินัยและการทำอุุปสตของพระเถระ
ประโยค - คติของสมเด็จปาเกี้ยว ถวากภาพพระวินัย มหาวรร คตอน ๑ หน้า 192 แม้ในข้อความ ยตุก วนาน เศษ โลญ ภิกษุ วิริยะ นี้ มีวิจินฉัยว่า ถ้่าวัดที่อยู่ของพระเถระพอแกก็ญังเป็นที่สำราญ (สะดวก), พึง ทำอุุปส
บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ข้อความในพระวินัยซึ่งกล่าวถึงการดูแลและการทำอุุปสตในช่วงเวลาที่พระเถระพักอาศัยอยู่ในวัด โดยเน้นถึงความสำคัญของสถานที่ทั้งในด้านความสะดวกสบายและการให้โอกาสแก่พระสงฆ์ ในกรณีที
คดีสนมป่าสกีา: ถรรกภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑
206
คดีสนมป่าสกีา: ถรรกภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑
ประโยค - คดีสนมป่าสกีา ถรรกภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้าที่ 199 อุทกุขเขย ย่อมไม่มีแม่มาทั้งสิ้น ย่อมพอดิตแก่กุหลานนั้น เสียแล้ว. ก็จำได้ที่พระมหาสุสบุตรกล่าวว่า "แม่่น้ำเฉพาะที่ไหลเพียง โขนหนึ่ง ในแม
เนื้อหาทำความเข้าใจเกี่ยวกับคำสอนในพระวินัยมหาวรรคเรื่องอุทกุข รวมถึงการปฏิบัติของภิกษุเกี่ยวกับกรรมในแม่น้ำ และทัศนคติที่มีต่อการสร้างสัมมาวรรณในแม่น้ำ โดยอธิบายหลักการและแนวทางคร่าวๆ ในการทำกรรม ร่ว
ปาณูโทษรูปนักบัณฑิก วรรณนา
242
ปาณูโทษรูปนักบัณฑิก วรรณนา
1443 ปาณูโทษรูปนักบัณฑิก วรรณนา วิจัยในปาณูโทษรูปนักบัณฑิก พึงทราบดังนี้ :- สองท่าวา นนทิพย์ธิยา รุตติยา มีความว่า ราชรีปรากฎเหมือน มีหัวอ่อนเอิบ ในดวงณฐขึ้นแล้ว ด้วยเหตุนั้น พระอุบาลีเลย จึงกล่าวว่า
เนื้อหานี้มีการพิจารณาถึงปาณูโทษรูปนักบัณฑิก โดยอธิบายถึงคุณลักษณะต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับบุคลิกภาพและความเป็นไปในสังคมผ่านทางประเด็นต่างๆ เช่น การวิเคราะห์โชคชะตาต่างๆ ของนักบัณฑิก, การเข้าใจในอภิธรรมข
ปัญฺญสมํ ปาสาทิกา อรรถถกฺพระวินิจฉัยวิไลนา
287
ปัญฺญสมํ ปาสาทิกา อรรถถกฺพระวินิจฉัยวิไลนา
ประโยค - ปัญฺญสมํ ปาสาทิกา อรรถถกฺพระวินิจฉัยวิไลนา - หน้าที่ 1000 จงอธิบายนี้ เพื่อให้พระธรรมนองอยู่ยืน ได้สร้างสมแล้ว, ด้วยอานาปานะแห่งบุญทิพย์นั้น ขอสัตว์ทั้งปวง จงเป็นผู้เสวยสุข แห่งพระสัทธรรมของ
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการสร้างพระธรรมให้อยู่ยังยืนด้วยการปฏิบัติที่ถูกต้อง และการปกครองประเทศโดยธรรมเพื่อให้ประชาชนมีความสุข อรรถกถาวินัยเป็นแนวทางในการฝึกฝนพัฒนาตนเอง ด้วยการมีศรัทธา ปัญญา และ
มงคลดทิพราจ ฤดูโท ภาคใ๙
113
มงคลดทิพราจ ฤดูโท ภาคใ๙
ประโยค๕-มงคลดทิพราจ (ฤดูโท ภาคใ๙) - หน้าที่ 113 คุณเมว วาณุญาณกิ ๙ สำคงา เสเสถาวีปราชาณ ทุจูมา อาหุ๙ ๆ สุกโก เสส มณี อนุวา มาตลี อานาเปสิ คจฺจ เวชบุณะคุณ สานี อเนติ๙ ๆ โส มีกัล คุณฺวา ต นิปลิ๙ ดำ ที่ส
เนื้อหาในหน้านี้พูดถึงหลักธรรมและมงคลของชีวิต พร้อมการส่งเสริมความดีและการพัฒนาจิตใจที่เหมาะสม หลักการต่างๆ ที่นำเสนออาจช่วยให้มีชีวิตที่มีความสุขและเติมเต็ม การปฏิบัติธรรมและแนวคิดต่างๆ ที่นำเสนอในสำ
ประเภท5-มงคลคุณทิพย์
136
ประเภท5-มงคลคุณทิพย์
ประเภท5-มงคลคุณทิพย์ (ติฎโภ ภาค) - หน้าที่ 136 เจาะ มงโค จ พระมหาจิ นาม อรัญจจุ ทส นุน ปน มคุ สส ปรโต ค ฮติ ตตา ดาวเสด คิ หิ เ ว สมุทมิ์ ทุรจ พุทธะ ฯ [๒๗๒] ติฏิ ปา ปา มุขปาณติ อุญฺญ ปาณติ ปา ถิปลาย
บทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับมงคลคุณทิพย์ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในหลักธรรมของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในภาคติฎโภ เนื้อหากล่าวถึงลักษณะของมงคลและความสำคัญในการพัฒนาจิตใจของบุคคล รวมถึงการนำคำสอนมาปรับใช้ในชี
มงคลคาถาที่มีบทแปลง เล่ม ๑
102
มงคลคาถาที่มีบทแปลง เล่ม ๑
เนื้อหาที่อ่านได้จากภาพคือ: ประโยค ๕ - มงคลคาถาที่มีบทแปลง เล่ม ๑ หน้าที่ 102 จำแนกความแตกต่างแห่งภาพ ด้วยการประพฤติธรรมอันมีสามานะ เป็นลักษณะ จึงไม่ทรงรวมเอาสัญญาเข้ามาไว้ ในสาเคยกสูตร นี้ด้วย่า?
เนื้อหานี้สำรวจการจำแนกความแตกต่างแห่งภาพผ่านการปฏิบัติธรรม โดยกล่าวถึงสาเคยสูตรและเวรัญจสูตร รวมถึงอุปนิสัย ๓ ประการที่สำคัญในการบรรลุอรหัตในพระพุทธศาสนา ได้แก่ ทานูปนิสัย สูปรุปนิสัย และภาวนูปนิสัย
บทสนทนาในพระพุทธศาสนา
104
บทสนทนาในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ม่วงคลีดำที่เป็นเปล เล่ม 3 - หน้าที่ 104 เธอพูดว่า "เธองทำตัดกรรรมซิ." เธอไปหยุดไม้สนไม้เมะเดือเป็นต้นมา ทำให้เป็นกองใหญ่แล้วถามว่า "บนี้ดี" (จะให้) กระผมทำอย่างไร ? พระเณรบอกว่า "เธองผกกับไม
บทสนทนาเกี่ยวกับการทำบุญและวิธีการปฏิบัติในพระพุทธศาสนา มีการกล่าวถึงความสำคัญของการทำงานอย่างมีสติและการไม่ประมาท ซึ่งช่วยเสริมสร้างความมั่นคงในชีวิตและการพัฒนาจิตใจ ตลอดจนการที่พระเณรแนะนำให้สามเณรม
การทำความเข้าใจเกี่ยวกับญาติในมังคลดิตถี
107
การทำความเข้าใจเกี่ยวกับญาติในมังคลดิตถี
ประโยค๕ - มังคลดิตถีนี้เป็นปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 107 ถกว่าวด้วยการสงเคราะห์ญาณิ [แกํญาตกศพทธ์] [๖๐] พระอรรถกถาจากยกว่าว่าไวในมังคลดิตถีว่า "ชม ผู้เกี่ยวเนื่องกัน ข้ามมารดกดี ข้ามบิดดีดี กระทั่ง ฤปิตตา
เนื้อหาเกี่ยวกับการพิสูจน์และการทำความเข้าใจประเด็นเกี่ยวกับญาติในมังคลดิตถี สะท้อนถึงความสัมพันธ์ต่าง ๆ ในครอบครัวจากมุมมองทางพุทธศาสนา โดยเฉพาะการอธิบายเกี่ยวกับบรรพบุรุษและการสืบเชื้อสาย ได้มีการกล
บทเรียนทางศาสนาในพระสูตร
115
บทเรียนทางศาสนาในพระสูตร
ประโยค๕ - มั่งคลิดที่มีเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 115 งานใด เมื่อทรงทำ จะสำเร็จประโยชน์ได้, การงานนั้นควร ทรงทำ; การงานอันตรงกันข้ามจากนี้ หาความทรงทำไม่, แท้จริง พระราชาทั้งหลายในปางก่อน ย่อมไม่ทรงทำงาน ที
บทนี้กล่าวถึงการทำงานที่มีประโยชน์ซึ่งพระราชาในอดีตไม่ทรงทำงานที่ไม่สำเร็จประโยชน์ และมีการแสดงธรรมจากพระโภสัตว์เกี่ยวกับน้ำมันหลาว โดยมีการสำรวจถึงธรรมดาที่ทำให้คนมีความหวาดกลัวและไม่กล้าเผชิญหน้า เร
มังคลาดกที่เป็นปลด เล่ม 3
117
มังคลาดกที่เป็นปลด เล่ม 3
ประโยค - มังคลาดกที่เป็นปลด เล่ม 3 - หน้าที่ 117 [เรื่องมุขมะหะกะ] ในอดีตกาล พระโพธิสัตว์ (เกิด) เป็นบุตรเศรษฐี มีทรัพย์ประมาณ 80 โกฏิ ในเมืองพรานสรี โดยถูกล่วงไปแห่งมรรคา บิดา ได้สั่งเคราะห์หนองชาย
ในอดีตพระโพธิสัตว์เกิดเป็นบุตรเศรษฐีในเมืองพรานสรี โดยมีทรัพย์มากมาย และได้ทำการสร้างโรงทานเพื่อให้ทานแก่ผู้คน เนื้อหายังกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างพี่ชายและน้องชาย รวมถึงบทเรียนที่ได้จากการใช้ทรัพย์ใ
การบรรยายของพระโพธิสัตว์เกี่ยวกับการทำบุญ
120
การบรรยายของพระโพธิสัตว์เกี่ยวกับการทำบุญ
ประโยค๕ - มังคลัดถิ่นที่เป็นเปล่า เล่ม ๓ - หน้าที่ 120 เป็นต้น ทว่า เทน มีความว่า สัปปุริสสนั้น ย่อมได้ชื่อเสียงและ การกล่าวสรรเสริญคุณ ในท่ามกลางบริษัท๕ เพราะการสงเคราะห์ ฌาณนั้น, โลกนี้ไปแล้ว ย่อมบั
ในเนื้อหานี้ พระโพธิสัตว์ได้แสดงธรรมแก่น้องชายเกี่ยวกับการรักษาความปกติในชีวิตและการทำบุญเป็นหลักสำคัญเพื่อมีบารมีในอนาคต น้องชายได้ไปยังวิมานประเทศหลังจากพยายามยุติสิ่งไม่ดี ในขณะเดียวกัน อาคันตุกเศร
มังคลัตถีที่เป็นเปล่า - เล่ม ๓ - หน้า 125
125
มังคลัตถีที่เป็นเปล่า - เล่ม ๓ - หน้า 125
ประโยค - มังคลัตถีที่เป็นเปล่า เล่ม ๓ - หน้า 125 ปฏิปัณณิถือ: อาจารย์อีกพวกหนึ่งกล่าวว่า "เดือน ๘ เดือน ๑๒ และเดือน ๔ เดือนเท่านั้น (ซื้อว่า ปฏิปัณณิถือ) อีกพวกหนึ่ง กล่าวว่าจะ ปฏิบัติละ ๔ วัน กล่าวคื
เนื้อหาอภิปรายเกี่ยวกับการปฏิบัติในวันอุโบสถ เช่น เดือน ๘ เดือน ๑๒ และเดือน ๔ ที่ได้รับความสำคัญ รวมถึงการบูชาตามคำอรรถกถาและบทบาทของวันอุโบสถในประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา โดยมีการยกตัวอย่างจากอรรถกถาเว
มังกีลัตถีย์ เล่ม ๓ - วันและการปฏิบัติ
128
มังกีลัตถีย์ เล่ม ๓ - วันและการปฏิบัติ
ประโยค๙- มังกีลัตถีย์นี้เป็นเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 128 แต่วันต้นแห่งปักษ์ วัน ๑๕ คำ และวัน ๘ คำเหมือนกัน. กล่าวว่า ปญฺญสุข ความว่า ราษฎร แบ่งราษฎรเหล่านั้นแห่งลูกปักษ์และ กัดหนปักษ์ให้เป็น (ปกิละ) สาม
ในมังกีลัตถีย์นี้มีการกล่าวถึงวันต้นแห่งปักษ์และการแบ่งราษฎรเป็นสามกลุ่ม รวมถึงการชี้แนะเกี่ยวกับการปฏิบัติที่ถูกต้องในพระพุทธศาสนา พระผู้พระภาคได้ตรัสว่าไม่ควรถือเอาสิ่งของที่ไม่ให้และไม่ควรกล่าวเท็จ